ഒട്ടും സമയം കിട്ടാറില്ല ബൂലോഗത്ത് ചിലവഴിക്കാന്‍. ബ്ലോഗ് പിണങ്ങിയെങ്കിലോ...? എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റേയും നാലുപെണ്‍കുട്ടികളുടേയും ബലി പെരുന്നാള്‍ ആശംസകള്‍.
ഈദ് മുബാറക്
ഒട്ടും സമയം കിട്ടാറില്ല ബൂലോഗത്ത് ചിലവഴിക്കാന്‍. ബ്ലോഗ് പിണങ്ങിയെങ്കിലോ...? എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റേയും നാലുപെണ്‍കുട്ടികളുടേയും ബലി പെരുന്നാള്‍ ആശംസകള്‍.
അഭിലാഷം
അടുത്തിടെ ശ്രീനിവാസനും മകന് വിനീത് ശ്രീനിവാസനും അച്ഛനും മകനും ആയി വേഷമിട്ട മകന്റെ അച്ഛന് എന്ന സിനിമ കാണുകയുണ്ടായി. മലയാള സിനിമ മൂല്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ച് വരുന്നു എന്ന ശുഭസൂചനയാണ് ആ സിനിമ കണ്ടപ്പോള് എനിയ്ക്ക് തോന്നിയത്. എന്നാല്, എന്റെ വിഷയം അതല്ല. ആ സിനിമ കണ്ടപ്പോഴാണ് ചില സംഭവങ്ങള് എന്റെ മനസ്സില് ഓടിയെത്തിയത്. അതില് ബിന്ദു പണിക്കരും സലീം കുമാറും യഥാക്രമം ഭാര്യാഭര്ത്താക്കന്മാരായി വേഷമിടുന്നുണ്ട്. അവര്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലാത്ത ദു:ഖം സലീം കുമാറിന്റെ കഥാപാത്രം മധുപാനത്തിലൂടെ മറക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു. പാവം ഭാര്യാകഥാപാത്രം മന്ത്രതന്ത്രാദിവിഡ്ഡിപ്പരമ്പരയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. പുരുഷ സ്പര്ശമേല്ക്കാതെ കുഞ്ഞുണ്ടാവാന് ആ കഥാപാത്രം കന്യാമറിയമൊന്നുമല്ലല്ലോ....?
നേരിട്ടറിഞ്ഞതും കേട്ടറിഞ്ഞതുമായ ചില സംഭവങ്ങളിലൂടെ നമുക്ക് സഞ്ചരിക്കാം. മകളെ എഞ്ചിനീയര് ആക്കുക എന്നത് എഞ്ചിനീയര് ആയ അച്ഛന്റെ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. ആ അച്ഛന് രണ്ടുമക്കളാണ്. രണ്ടും പെണ്കുട്ടികള്. മിടുക്കികളായ ആ മക്കള് പഠിക്കുകയും അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കനുസരിച്ച് വളരുകയും ചെയ്തു. പുണ്യം എന്നല്ലേ പറയേണ്ടൂ, മൂത്തമകള് ഉദ്ദേശിച്ചപോലെ എഞ്ചീനിയറാവുകയും ചെയ്തു. ആ അച്ഛനും കുടുംബത്തിനും ഇതില് പരം സന്തോഷത്തിന് വകയില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ മകളെ ഗള്ഫിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും നല്ലൊരു കമ്പനിയില് മാന്യമായ ജോലി വാങ്ങി കൊടുക്കയും ചെയ്തു. അച്ഛന്റെ കടമയുടെ അടുത്ത പടി എന്നവണ്ണം മകളുടെ വിവാഹത്തെ കുറിച്ചായി അയാളുടെ ചിന്ത. അങ്ങിനെ എഞ്ചീനീയറായ ഒരു വരനെ തേടിപ്പിടിക്കയും വളരെ സന്തോഷപൂര്വ്വം തന്നെ വിവാഹം നടക്കുകയും ചെയ്തു. വരനെ ഗള്ഫിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും നല്ലൊരു ജോലി തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അതു മാത്രമല്ല, വരന്റെ സഹോദരങ്ങളേയും കൊണ്ടു വന്ന് നല്ല ജോലികള് വാങ്ങി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു ആ നല്ലവനായ അച്ഛന്. അങ്ങിനെ സന്തോഷപൂര്വ്വം ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു സായാഹ്നത്തീല് അയാളുടെ ഭാര്യചോദിച്ചു. ‘ദേയ്, ബിന്സിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാണ്ട് ഒരു കൊല്ലമായി, അവള്ക്ക് വിശേഷത്തിന്റെ ലക്ഷണമൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ?’
‘ഹേയ്...ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളാരല്ലേ, അവര്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്ലാനിംഗ് എല്ലാം ഉണ്ടാകും’ ആ അച്ഛന് അത് കാര്യമായെടുത്തില്ല.
‘അതൊന്നുമല്ലന്നേയ്...എന്തൊ ചില പ്രശ്നങ്ങള് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഞാനതിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചപ്പോള് അവളുടെ മുഖത്തെ വല്ലായ്മ ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവളെന്തൊക്കെയോ മറയ്ക്കുന്നതായെനിയ്ക്ക് തോന്നി. കുത്തികുത്തി ചോദിച്ചപ്പോള് അവളില് നിന്നും ഒരു തേങ്ങലാണ് ഉയര്ന്നത്. എനിയ്ക്കെന്തോ...’ വാക്കുകള് മുഴുമിപ്പിക്കാനാകാതെ ആ അമ്മ കരയാന് തുടങ്ങി.
‘നീ കരയാതെ.......... നമുക്കന്വേഷിക്കാം’.
കുടുബസ്നേഹിയായ അയാള് ഭാര്യയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ആ സായാഹ്നം അങ്ങിനെ കടന്നു പോയി എങ്കിലും അയാളുടെ മനസ്സ് പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നു. അയാള്ക്ക് അന്നുറങ്ങാന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരച്ഛന് മകളോട് നേരിട്ടന്വേഷിക്കാവുന്ന കാര്യമല്ലല്ലോ ഇത്. അവസാനം വളരെ അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ മകളുടെ സാന്നിധ്യത്തില് അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരു വര്ഷമായിട്ടും ഒരിക്കല് പോലും ലൈംഗീക ബന്ധം പുലര്ത്തിയിട്ടില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞ് ആ കുടുംബം മാനസീകമായി തകര്ന്നു പോയി. കാര്യകാരണങ്ങളുടെ ചുരുളുകള് അഴിക്കാന് ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് തങ്ങളുടെ മരുമകന് ‘ലംഗീക’ശേഷി ഇല്ല എന്ന സത്യം പുറത്ത് വന്നത്.
ബിന്സി പലപ്പോഴായി ചികിത്സക്ക് വേണ്ടി നിര്ബന്ധിച്ചു. എങ്കിലും അയാളതിന് കൂട്ടാക്കിയില്ല. തന്റെ ഭര്ത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടും ആ കുടുംബത്തിനുണ്ടാകാന് പോകുന്ന നാണക്കേട് ആലോചിച്ചും ആരേയും അറിയിക്കാതെ അവള് സ്വയം ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ, ആ അച്ഛന് മിണ്ടാതിരിയ്ക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. മരുമകനെ ചികിത്സക്കായി ഉപദേശിക്കയും ഈ വിവരം അവന്റെ വീട്ടുകാരെ അറിയിക്കയും ചെയ്തു. കഷ്ടം എന്നു പറയട്ടെ, അവരുടെ മറുപടി തികച്ചും വേദനാജനകമായിരുന്നു.
‘എത്രയോ ആള്ക്കാര് കുട്ടികളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഇവരും ജീവിച്ചോളും. ഇനീപ്പൊ ഡിവോസ് വേണമെങ്കില് പള്ളിയില് പോയി പറഞ്ഞോളൂ. സഭ അനുവദിക്കുകയാണെങ്കില് ഞങ്ങള് തയ്യാര്’.
സഭാചട്ടം വിവാഹ മോചനത്തിന് അനുകൂലമല്ലാത്തതിനാല് ആ പെണ്കുട്ടിയുടെ അമ്മ ആവുക എന്ന ആഗ്രഹത്തിന്ന് ഇരുള് വീണു.
ഇതിനു സമാനതയുള്ള മറ്റൊരു സംഭവം പറയാം. റസീന കുന്നംകുളത്തെ ഒരു സ്കൂളിലെ ടീച്ചര് ആണ്. ഭര്ത്താവ് തൃശ്ശൂരിലെ പ്രമുഖ വ്യവസായിയും. നടേ പറഞ്ഞ സംഭവത്തിലെ അതേ പ്രശ്നം തന്നെയാണ് അയാള്ക്കും. പക്ഷെ, അത് പുറത്തറിഞ്ഞാല് കൊന്ന് കളയും എന്ന ഭീഷണിയും അകാരണമായി ദേഹോപദ്രവും. ഇതുകൂടാതെ ഭര്തൃവീട്ടുകാരുടെ ‘മച്ചി’യാണെന്ന് പറഞ്ഞുള്ള അവഹേളനവും. അവസാനം സഹികെട്ട് അവര് ആ വീട് വിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോന്നു. വിവാഹമോചനത്തിന് കേസിലാണിപ്പോള്.
സ്ത്രീധനമായി കൊടുത്ത സ്വര്ണ്ണത്തിന്റേയും പണത്തിന്റേയും പുട്ടടിച്ചത്തിന്റെ കേസ് വേറെയും.സ്ത്രീകള്, പുരുഷ കാരണങ്ങളാല് മാത്രം ഇത്ര കടുത്ത അവഹേളനം നേരിടുന്നുണ്ട്.സ്ത്രീകള്ക്കായിരുന്നു ഈ കുറ്റവും കുറവും ആയിരുന്നു എന്കിലോ..?, അവിടെ പുരുഷന് സഭാചട്ടങ്ങളും മൊഴി ചൊല്ലലും പ്രശ്നമേ അല്ല. അവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ആകാം.
ഇതാ ഇതുകൂടെ വായിച്ചോളൂ...
ഹലീമ, വളരെ പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീ വിവാഹ പ്രായം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഏകദേശം മുപ്പത് വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് അവര്ക്ക് മംഗല്യഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെ ഒന്നര വര്ഷം നീണ്ട സന്തുഷ്ടിയുള്ള ആ ദാമ്പത്യബന്ധത്തില് അവര്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായില്ല. അവര് ഡോക്ടറെ കാണുന്നു. പ്രശ്നം ഹലീമയുടേതാണ്. അവര്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാവില്ല എന്ന് ഡോക്ടര് തീര്ത്ത് പറഞ്ഞു. സമാധാനപരമായ ജീവിതത്തില് ശോകത്തിന്റെ കരിനിഴല് വീണു. അവളുടെ നല്ലവനായ ഭര്ത്താവ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
“നമുക്ക് വേറെ ഡോക്ടറെ കാണാം. അല്ലെങ്കില്, നമുക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുമൊത്ത് ഒരു ജീവിതം പടച്ചവന്
വിധിച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കാം എന്ന് കരുതി സമാധാനിച്ച് ജീവിക്കാം”.
എന്നാല് ഹലീമയുടെ തീരുമാനം മറിച്ചായിരുന്നു. അവള് ഭര്ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങള് വേറെ വിവാഹം കഴിക്കണം. എന്റെ കാര്യം മറന്നേക്കുക”.
അങ്ങനെ അവള് നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം വിവാഹ ബന്ധം വേര്പെടുത്തി അയാള്ക്ക് വേറൊരു ജീവിതം സമ്മാനിച്ചു. ഒട്ടും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത സ്ത്രീയാണെന്ന് കൂടി ചേര്ത്ത് വായിക്കണം.
ഇതാ ഇത് കൂടി എഴുതിക്കൊണ്ട് ഞാന് അവസാനിപ്പിക്കാം. എടവനക്കാട് ഭാഗത്തെ ഒരു സാമൂഹിക പ്രവര്ത്തകന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ സാമൂഹിക പ്രവര്ത്തകയും സമീപപ്രദേശത്തെ അനാഥാലയത്തിലെ സ്കൂളിലെ അധ്യാപികയും ആണ്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു വര്ഷങ്ങളായി. ഇതുവരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല...?.
ആ ഇടയ്ക്കാണ് അതേ സ്ഥാപനത്തിലെ വാര്ഡനായി ശാഹിദ ജോലിയില് ഏര്പ്പെടുന്നതും. അവളോ, ഒരു ദുരന്ത നായികയും. രണ്ട് വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. രണ്ടും ഭര്ത്താവിനാലും ഭര്തൃകുടുംബത്തിനാലും ജീവിക്കാന് പറ്റാത്ത അവസ്ഥയില് വിവാഹമോചനം തേടേണ്ടി വന്നു. ശാഹിദയുമായുള്ള സ്നേഹബന്ധം അവസാനം സ്വന്തം ഭര്ത്താവിന് ശാഹിദയെന്ന മറ്റൊരു ഭാര്യയെ സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് സസന്തോഷം ഒരുമിച്ച് കുടുംബ ജീവിതം നയിക്കുന്നു. തനിക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങള് ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല ഭര്ത്താവിനെങ്കിലും അത്തരം ജീവിതം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് കരുതി തനിക്ക് കിട്ടേണ്ട സ്നേഹവും മറ്റും മറ്റൊരുത്തിക്ക് കൂടെ പങ്കുവെച്ച് നല്കുകയായിരുന്നു അവര്.
ഒരെല്ല് കൂടുതല് പുരുഷനെന്ന് അഭിമാനിക്കുന്നവര് സ്ത്രീകളുടെ സഹനശക്തിക്കു മുന്പില് അവരുടെ അഭിമാനം അടിയറ വെക്കേണ്ടിവരും എന്നേ എനിയ്ക്ക് പറയാനുള്ളു. ഒന്നുകൂടി ഓര്ക്കുക,ഇത് സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം പ്രശ്നമാക്കതെ തന്റെ പരമ്പരയുടെ നിലനില്പിന്റെ കൂടി ഭാഗമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. കുഞ്ഞുങ്ങള് വേണ്ട തന്റെ മകന്റെ അഭിമാനമാണ് വലുതെന്ന് കരുതി മരുമകളുടെ കുത്തിന് പിടിക്കുന്ന അമ്മമാര് ഉണ്ടല്ലൊ ...തങ്ങളും ഒരു സ്ത്രീയാണെന്നത് മറക്കാതിരിക്കുക. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരിമാരെ,.. തങ്ങളുടെ പ്രയാസങ്ങളേയും പ്രശ്നങ്ങളേയും ഉള്ളില് ഒതുക്കാതെ അത് പരിഹരിക്കപ്പെടാന് ശ്രമിക്കണം. ഒട്ടേറെ സംഘടനകള് ഇന്ന് നിലവിലുണ്ട് അവരുമായി സഹകരിക്കുക.
എല്ലാ പുരുഷന്മാരും പ്രശ്നക്കാരാണെന്ന് ഞാനൊരിക്കലും ഉന്നയിക്കുന്നില്ല. അഭ്യസ്തവിദ്യരായ പുരുഷന്മാരാണ് അധികവും ഇത്തരം സംഭവ പരമ്പരയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു എന്നതും ഞാനിവിടെ മറച്ചു വെയ്ക്കുന്നില്ല. എന്ന് വെച്ച് ഞാനൊരു പുരുഷ വിരോധിയൊന്നുമല്ല കേട്ടൊ. ഭ്രൂണം ഉടച്ചും വന്ധ്യംകരണം നടത്തിയും പിറക്കാതെ പോകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള് ഉണ്ടല്ലോ..? അവരുടെ ഭ്രൂണവിലാപം ഈ ഭൂമിമലയാളത്തിലെ സകലമാനമനസ്സുകളേയും പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കട്ടെ.
നേരിട്ടറിഞ്ഞതും കേട്ടറിഞ്ഞതുമായ ചില സംഭവങ്ങളിലൂടെ നമുക്ക് സഞ്ചരിക്കാം. മകളെ എഞ്ചിനീയര് ആക്കുക എന്നത് എഞ്ചിനീയര് ആയ അച്ഛന്റെ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. ആ അച്ഛന് രണ്ടുമക്കളാണ്. രണ്ടും പെണ്കുട്ടികള്. മിടുക്കികളായ ആ മക്കള് പഠിക്കുകയും അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കനുസരിച്ച് വളരുകയും ചെയ്തു. പുണ്യം എന്നല്ലേ പറയേണ്ടൂ, മൂത്തമകള് ഉദ്ദേശിച്ചപോലെ എഞ്ചീനിയറാവുകയും ചെയ്തു. ആ അച്ഛനും കുടുംബത്തിനും ഇതില് പരം സന്തോഷത്തിന് വകയില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ മകളെ ഗള്ഫിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും നല്ലൊരു കമ്പനിയില് മാന്യമായ ജോലി വാങ്ങി കൊടുക്കയും ചെയ്തു. അച്ഛന്റെ കടമയുടെ അടുത്ത പടി എന്നവണ്ണം മകളുടെ വിവാഹത്തെ കുറിച്ചായി അയാളുടെ ചിന്ത. അങ്ങിനെ എഞ്ചീനീയറായ ഒരു വരനെ തേടിപ്പിടിക്കയും വളരെ സന്തോഷപൂര്വ്വം തന്നെ വിവാഹം നടക്കുകയും ചെയ്തു. വരനെ ഗള്ഫിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും നല്ലൊരു ജോലി തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അതു മാത്രമല്ല, വരന്റെ സഹോദരങ്ങളേയും കൊണ്ടു വന്ന് നല്ല ജോലികള് വാങ്ങി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു ആ നല്ലവനായ അച്ഛന്. അങ്ങിനെ സന്തോഷപൂര്വ്വം ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു സായാഹ്നത്തീല് അയാളുടെ ഭാര്യചോദിച്ചു. ‘ദേയ്, ബിന്സിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാണ്ട് ഒരു കൊല്ലമായി, അവള്ക്ക് വിശേഷത്തിന്റെ ലക്ഷണമൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ?’
‘ഹേയ്...ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളാരല്ലേ, അവര്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്ലാനിംഗ് എല്ലാം ഉണ്ടാകും’ ആ അച്ഛന് അത് കാര്യമായെടുത്തില്ല.
‘അതൊന്നുമല്ലന്നേയ്...എന്തൊ ചില പ്രശ്നങ്ങള് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഞാനതിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചപ്പോള് അവളുടെ മുഖത്തെ വല്ലായ്മ ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവളെന്തൊക്കെയോ മറയ്ക്കുന്നതായെനിയ്ക്ക് തോന്നി. കുത്തികുത്തി ചോദിച്ചപ്പോള് അവളില് നിന്നും ഒരു തേങ്ങലാണ് ഉയര്ന്നത്. എനിയ്ക്കെന്തോ...’ വാക്കുകള് മുഴുമിപ്പിക്കാനാകാതെ ആ അമ്മ കരയാന് തുടങ്ങി.
‘നീ കരയാതെ.......... നമുക്കന്വേഷിക്കാം’.
കുടുബസ്നേഹിയായ അയാള് ഭാര്യയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ആ സായാഹ്നം അങ്ങിനെ കടന്നു പോയി എങ്കിലും അയാളുടെ മനസ്സ് പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നു. അയാള്ക്ക് അന്നുറങ്ങാന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരച്ഛന് മകളോട് നേരിട്ടന്വേഷിക്കാവുന്ന കാര്യമല്ലല്ലോ ഇത്. അവസാനം വളരെ അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ മകളുടെ സാന്നിധ്യത്തില് അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരു വര്ഷമായിട്ടും ഒരിക്കല് പോലും ലൈംഗീക ബന്ധം പുലര്ത്തിയിട്ടില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞ് ആ കുടുംബം മാനസീകമായി തകര്ന്നു പോയി. കാര്യകാരണങ്ങളുടെ ചുരുളുകള് അഴിക്കാന് ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് തങ്ങളുടെ മരുമകന് ‘ലംഗീക’ശേഷി ഇല്ല എന്ന സത്യം പുറത്ത് വന്നത്.
ബിന്സി പലപ്പോഴായി ചികിത്സക്ക് വേണ്ടി നിര്ബന്ധിച്ചു. എങ്കിലും അയാളതിന് കൂട്ടാക്കിയില്ല. തന്റെ ഭര്ത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടും ആ കുടുംബത്തിനുണ്ടാകാന് പോകുന്ന നാണക്കേട് ആലോചിച്ചും ആരേയും അറിയിക്കാതെ അവള് സ്വയം ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ, ആ അച്ഛന് മിണ്ടാതിരിയ്ക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. മരുമകനെ ചികിത്സക്കായി ഉപദേശിക്കയും ഈ വിവരം അവന്റെ വീട്ടുകാരെ അറിയിക്കയും ചെയ്തു. കഷ്ടം എന്നു പറയട്ടെ, അവരുടെ മറുപടി തികച്ചും വേദനാജനകമായിരുന്നു.
‘എത്രയോ ആള്ക്കാര് കുട്ടികളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഇവരും ജീവിച്ചോളും. ഇനീപ്പൊ ഡിവോസ് വേണമെങ്കില് പള്ളിയില് പോയി പറഞ്ഞോളൂ. സഭ അനുവദിക്കുകയാണെങ്കില് ഞങ്ങള് തയ്യാര്’.
സഭാചട്ടം വിവാഹ മോചനത്തിന് അനുകൂലമല്ലാത്തതിനാല് ആ പെണ്കുട്ടിയുടെ അമ്മ ആവുക എന്ന ആഗ്രഹത്തിന്ന് ഇരുള് വീണു.
ഇതിനു സമാനതയുള്ള മറ്റൊരു സംഭവം പറയാം. റസീന കുന്നംകുളത്തെ ഒരു സ്കൂളിലെ ടീച്ചര് ആണ്. ഭര്ത്താവ് തൃശ്ശൂരിലെ പ്രമുഖ വ്യവസായിയും. നടേ പറഞ്ഞ സംഭവത്തിലെ അതേ പ്രശ്നം തന്നെയാണ് അയാള്ക്കും. പക്ഷെ, അത് പുറത്തറിഞ്ഞാല് കൊന്ന് കളയും എന്ന ഭീഷണിയും അകാരണമായി ദേഹോപദ്രവും. ഇതുകൂടാതെ ഭര്തൃവീട്ടുകാരുടെ ‘മച്ചി’യാണെന്ന് പറഞ്ഞുള്ള അവഹേളനവും. അവസാനം സഹികെട്ട് അവര് ആ വീട് വിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോന്നു. വിവാഹമോചനത്തിന് കേസിലാണിപ്പോള്.
സ്ത്രീധനമായി കൊടുത്ത സ്വര്ണ്ണത്തിന്റേയും പണത്തിന്റേയും പുട്ടടിച്ചത്തിന്റെ കേസ് വേറെയും.സ്ത്രീകള്, പുരുഷ കാരണങ്ങളാല് മാത്രം ഇത്ര കടുത്ത അവഹേളനം നേരിടുന്നുണ്ട്.സ്ത്രീകള്ക്കായിരുന്നു ഈ കുറ്റവും കുറവും ആയിരുന്നു എന്കിലോ..?, അവിടെ പുരുഷന് സഭാചട്ടങ്ങളും മൊഴി ചൊല്ലലും പ്രശ്നമേ അല്ല. അവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ആകാം.
ഇതാ ഇതുകൂടെ വായിച്ചോളൂ...
ഹലീമ, വളരെ പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീ വിവാഹ പ്രായം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഏകദേശം മുപ്പത് വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് അവര്ക്ക് മംഗല്യഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെ ഒന്നര വര്ഷം നീണ്ട സന്തുഷ്ടിയുള്ള ആ ദാമ്പത്യബന്ധത്തില് അവര്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായില്ല. അവര് ഡോക്ടറെ കാണുന്നു. പ്രശ്നം ഹലീമയുടേതാണ്. അവര്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാവില്ല എന്ന് ഡോക്ടര് തീര്ത്ത് പറഞ്ഞു. സമാധാനപരമായ ജീവിതത്തില് ശോകത്തിന്റെ കരിനിഴല് വീണു. അവളുടെ നല്ലവനായ ഭര്ത്താവ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
“നമുക്ക് വേറെ ഡോക്ടറെ കാണാം. അല്ലെങ്കില്, നമുക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുമൊത്ത് ഒരു ജീവിതം പടച്ചവന്
വിധിച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കാം എന്ന് കരുതി സമാധാനിച്ച് ജീവിക്കാം”.
എന്നാല് ഹലീമയുടെ തീരുമാനം മറിച്ചായിരുന്നു. അവള് ഭര്ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങള് വേറെ വിവാഹം കഴിക്കണം. എന്റെ കാര്യം മറന്നേക്കുക”.
അങ്ങനെ അവള് നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം വിവാഹ ബന്ധം വേര്പെടുത്തി അയാള്ക്ക് വേറൊരു ജീവിതം സമ്മാനിച്ചു. ഒട്ടും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത സ്ത്രീയാണെന്ന് കൂടി ചേര്ത്ത് വായിക്കണം.
ഇതാ ഇത് കൂടി എഴുതിക്കൊണ്ട് ഞാന് അവസാനിപ്പിക്കാം. എടവനക്കാട് ഭാഗത്തെ ഒരു സാമൂഹിക പ്രവര്ത്തകന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ സാമൂഹിക പ്രവര്ത്തകയും സമീപപ്രദേശത്തെ അനാഥാലയത്തിലെ സ്കൂളിലെ അധ്യാപികയും ആണ്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു വര്ഷങ്ങളായി. ഇതുവരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല...?.
ആ ഇടയ്ക്കാണ് അതേ സ്ഥാപനത്തിലെ വാര്ഡനായി ശാഹിദ ജോലിയില് ഏര്പ്പെടുന്നതും. അവളോ, ഒരു ദുരന്ത നായികയും. രണ്ട് വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. രണ്ടും ഭര്ത്താവിനാലും ഭര്തൃകുടുംബത്തിനാലും ജീവിക്കാന് പറ്റാത്ത അവസ്ഥയില് വിവാഹമോചനം തേടേണ്ടി വന്നു. ശാഹിദയുമായുള്ള സ്നേഹബന്ധം അവസാനം സ്വന്തം ഭര്ത്താവിന് ശാഹിദയെന്ന മറ്റൊരു ഭാര്യയെ സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് സസന്തോഷം ഒരുമിച്ച് കുടുംബ ജീവിതം നയിക്കുന്നു. തനിക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങള് ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല ഭര്ത്താവിനെങ്കിലും അത്തരം ജീവിതം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് കരുതി തനിക്ക് കിട്ടേണ്ട സ്നേഹവും മറ്റും മറ്റൊരുത്തിക്ക് കൂടെ പങ്കുവെച്ച് നല്കുകയായിരുന്നു അവര്.
ഒരെല്ല് കൂടുതല് പുരുഷനെന്ന് അഭിമാനിക്കുന്നവര് സ്ത്രീകളുടെ സഹനശക്തിക്കു മുന്പില് അവരുടെ അഭിമാനം അടിയറ വെക്കേണ്ടിവരും എന്നേ എനിയ്ക്ക് പറയാനുള്ളു. ഒന്നുകൂടി ഓര്ക്കുക,ഇത് സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം പ്രശ്നമാക്കതെ തന്റെ പരമ്പരയുടെ നിലനില്പിന്റെ കൂടി ഭാഗമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. കുഞ്ഞുങ്ങള് വേണ്ട തന്റെ മകന്റെ അഭിമാനമാണ് വലുതെന്ന് കരുതി മരുമകളുടെ കുത്തിന് പിടിക്കുന്ന അമ്മമാര് ഉണ്ടല്ലൊ ...തങ്ങളും ഒരു സ്ത്രീയാണെന്നത് മറക്കാതിരിക്കുക. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരിമാരെ,.. തങ്ങളുടെ പ്രയാസങ്ങളേയും പ്രശ്നങ്ങളേയും ഉള്ളില് ഒതുക്കാതെ അത് പരിഹരിക്കപ്പെടാന് ശ്രമിക്കണം. ഒട്ടേറെ സംഘടനകള് ഇന്ന് നിലവിലുണ്ട് അവരുമായി സഹകരിക്കുക.
എല്ലാ പുരുഷന്മാരും പ്രശ്നക്കാരാണെന്ന് ഞാനൊരിക്കലും ഉന്നയിക്കുന്നില്ല. അഭ്യസ്തവിദ്യരായ പുരുഷന്മാരാണ് അധികവും ഇത്തരം സംഭവ പരമ്പരയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു എന്നതും ഞാനിവിടെ മറച്ചു വെയ്ക്കുന്നില്ല. എന്ന് വെച്ച് ഞാനൊരു പുരുഷ വിരോധിയൊന്നുമല്ല കേട്ടൊ. ഭ്രൂണം ഉടച്ചും വന്ധ്യംകരണം നടത്തിയും പിറക്കാതെ പോകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള് ഉണ്ടല്ലോ..? അവരുടെ ഭ്രൂണവിലാപം ഈ ഭൂമിമലയാളത്തിലെ സകലമാനമനസ്സുകളേയും പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കട്ടെ.
കണിക്കൊന്നയോട്...
ഒരു വിഷുപ്പുലരിയില്‍,നീളവാലന്‍ കിളി ചോദിച്ചു-
ഇരുളാര്‍ന്ന ഭൂമിയില്‍ നിറമോടെ
ദര്‍ശനമേകാന്‍ എങ്ങിനെ
കഴിയുന്നു എന്‍ കുടമണിക്കൊന്നേ?.
കഴിയുന്നു എന്‍ കുടമണിക്കൊന്നേ?.
അരുമയാം എന്റെ ഓലവാലന്‍ കിളീ...
പ്രതീക്ഷകളില്ലാത്ത ഈ ഭൂമികയില്‍
പ്രതീക്ഷകളില്ലാത്ത ഈ ഭൂമികയില്‍
നീറുന്ന മനസ്സുകള്‍ക്ക് ഈ-
പുഞ്ചിരി ഒരാശ്വാസമായെങ്കിലോ?,
അര്‍പ്പിച്ച ദൌത്യങ്ങള്‍ ചെയ്തീടുക,
അതാണ് സൃഷ്ടിക്ക്
സൃഷ്ടാവിനോടുള്ള ബാധ്യതയും.
എല്ലാവര്‍ക്കും ‘വിഷു’ ആശംസകള്‍
ചിത്രം- രതീഷ് കൃഷ്ണവാദ്യാര്‍
ഇനിയൊരു അമ്മദിനം കൂടി....
പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മയ്ക്ക്,
“അമ്മയ്ക്ക് സുഖമാണല്ലൊ അല്ലേ?.ഞങ്ങള് ഇവിടെ സുഖമായിരിക്കുന്നു.ഇത്തവണയും നാട്ടില്‍ വരാന്‍ ഒക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കാരണം,പുതിയ പ്രതിസന്ധി തന്നെ. അമേരിക്കയില്‍ വളരെ പ്രശ്നങ്ങളാണ്......”
വിലാസിനി റ്റീച്ചര്‍ വായനയ്ക്കിടയില്‍ ചിന്തയിലാണ്ടു;
‘ആണായിട്ടും പെണ്ണായിട്ടും ഒന്നേ ഉള്ളു. നാലു വര്‍ഷമായി ഈ പതിവ് പല്ലവി തന്നെ. ഓരോ തവണയും ഓരോ കാരണങ്ങളാണ്. ഒരു തവണ അവന്റെ ഭാര്യയുടെ അമ്മച്ചിയെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു പോകുന്നത് കൊണ്ടായിരുന്നു. അവള്ക്ക് അമ്മച്ചി ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാന് ഒക്കത്തില്ലത്രേ...അത്ര പ്രയാസപ്പെട്ട് അവിടെ തന്നെ നില്‍ക്കേണ്ട ഒരാവശ്യവും ഇല്ല. അവന്റെ അച്ഛന് സമ്പാദിച്ച് വെച്ചത് തന്നെ ധാരാളം.ആ നസ്രാണിച്ചി പെണ്ണിനെ കല്യാണം കഴിച്ചതോട് കൂടി അവന്റെ എല്ലാ ബന്ധവും അറ്റതു പോലെയാണ്. അവനിവിടെ വന്ന് ജോലിയും എടുത്ത് ജീവിക്കാമായിരുന്നില്ലേ. അമ്മയ്ക്ക് മക്കളുടെ സ്വത്തും ധനവും ഒന്നും വേണ്ട. ദൈവം സഹായിച്ച് എന്റെ പെന്‍ഷന്‍ പണം മതി എനിയ്ക്ക് ജീവിക്കാന്. വയസ്സ് കാലത്ത് നിങ്ങടെ സ്നേഹമാ മോനേ എനിയ്ക്ക് വേണ്ടത്. അന്യ ജാതീല് ഉണ്ടായതായാല്‍ പോലും അവര് എന്റെ പേരമക്കളല്ലേ.?.എനിയ്ക്കുമില്ലേ അവരുമായി ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം?’.
റ്റീച്ചര്‍ കത്തിലേക്ക് വീണ്ടും മുഖം തിരിച്ചു;
“ഗീതേച്ചി സഹായത്തിന് വരാറുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നു. എന്റെ അന്വേഷണം പറയണം. ഞാന് നിറുത്തുകയാണമ്മേ......ഇതിനോടൊപ്പം കൊടുത്തുവിട്ട മാല അമ്മയ്ക്കിഷ്ടമായോ?.
അത് ലിസ്സിയുടെ വകയാണ്, ‘മദേഴ്സ് ഡെ’യ്ക്കുള്ള സമ്മാനം.
അവളും മക്കളും അവളുടെ അമ്മച്ചീം അമ്മയ്ക്ക് അന്വേഷണം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഞാന് നിറുത്തട്ടെ അമ്മേ..ജോലിയ്ക്ക് പോകാറായി.”
സ്നേഹപൂര്‍വ്വം മകന്,
കൃഷ്ണദേവ്.
‘എന്തായാലും അമ്മയെ ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരു അമ്മദിനം ഉണ്ടായത് ഭാഗ്യം’ എന്നോര്‍ത്ത് ഉള്ളില് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആ അമ്മ എഴുത്തു മടക്കി വെച്ചു.
“അമ്മയ്ക്ക് സുഖമാണല്ലൊ അല്ലേ?.ഞങ്ങള് ഇവിടെ സുഖമായിരിക്കുന്നു.ഇത്തവണയും നാട്ടില്‍ വരാന്‍ ഒക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കാരണം,പുതിയ പ്രതിസന്ധി തന്നെ. അമേരിക്കയില്‍ വളരെ പ്രശ്നങ്ങളാണ്......”
വിലാസിനി റ്റീച്ചര്‍ വായനയ്ക്കിടയില്‍ ചിന്തയിലാണ്ടു;
‘ആണായിട്ടും പെണ്ണായിട്ടും ഒന്നേ ഉള്ളു. നാലു വര്‍ഷമായി ഈ പതിവ് പല്ലവി തന്നെ. ഓരോ തവണയും ഓരോ കാരണങ്ങളാണ്. ഒരു തവണ അവന്റെ ഭാര്യയുടെ അമ്മച്ചിയെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു പോകുന്നത് കൊണ്ടായിരുന്നു. അവള്ക്ക് അമ്മച്ചി ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാന് ഒക്കത്തില്ലത്രേ...അത്ര പ്രയാസപ്പെട്ട് അവിടെ തന്നെ നില്‍ക്കേണ്ട ഒരാവശ്യവും ഇല്ല. അവന്റെ അച്ഛന് സമ്പാദിച്ച് വെച്ചത് തന്നെ ധാരാളം.ആ നസ്രാണിച്ചി പെണ്ണിനെ കല്യാണം കഴിച്ചതോട് കൂടി അവന്റെ എല്ലാ ബന്ധവും അറ്റതു പോലെയാണ്. അവനിവിടെ വന്ന് ജോലിയും എടുത്ത് ജീവിക്കാമായിരുന്നില്ലേ. അമ്മയ്ക്ക് മക്കളുടെ സ്വത്തും ധനവും ഒന്നും വേണ്ട. ദൈവം സഹായിച്ച് എന്റെ പെന്‍ഷന്‍ പണം മതി എനിയ്ക്ക് ജീവിക്കാന്. വയസ്സ് കാലത്ത് നിങ്ങടെ സ്നേഹമാ മോനേ എനിയ്ക്ക് വേണ്ടത്. അന്യ ജാതീല് ഉണ്ടായതായാല്‍ പോലും അവര് എന്റെ പേരമക്കളല്ലേ.?.എനിയ്ക്കുമില്ലേ അവരുമായി ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം?’.
റ്റീച്ചര്‍ കത്തിലേക്ക് വീണ്ടും മുഖം തിരിച്ചു;
“ഗീതേച്ചി സഹായത്തിന് വരാറുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നു. എന്റെ അന്വേഷണം പറയണം. ഞാന് നിറുത്തുകയാണമ്മേ......ഇതിനോടൊപ്പം കൊടുത്തുവിട്ട മാല അമ്മയ്ക്കിഷ്ടമായോ?.
അത് ലിസ്സിയുടെ വകയാണ്, ‘മദേഴ്സ് ഡെ’യ്ക്കുള്ള സമ്മാനം.
അവളും മക്കളും അവളുടെ അമ്മച്ചീം അമ്മയ്ക്ക് അന്വേഷണം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഞാന് നിറുത്തട്ടെ അമ്മേ..ജോലിയ്ക്ക് പോകാറായി.”
സ്നേഹപൂര്‍വ്വം മകന്,
കൃഷ്ണദേവ്.
‘എന്തായാലും അമ്മയെ ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരു അമ്മദിനം ഉണ്ടായത് ഭാഗ്യം’ എന്നോര്‍ത്ത് ഉള്ളില് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആ അമ്മ എഴുത്തു മടക്കി വെച്ചു.
നവവത്സരാശംസകള്‍
ഓരൊ വര്‍ഷവും കടന്നു പോകുമ്പോഴും കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ ദുരിതങ്ങളൊന്നും
ഈ വര്ഷം ഉണ്ടാവില്യാന്ന് കരുതും .
ന്നാ, പുതിയ വര്‍ഷത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടാലൊ .. ?
ന്താ പറയാ .. ഈ ലോകത്തെ ഓരൊ കാര്യങ്ങളേയ്;
കണ്ടില്ലേ ഇസ്രായേലിന്റെ നരനായാട്ട്,
മനസ്സാക്ഷിള്ളോര്‍ക്ക് മിണ്ടാണ്ടിരിയ്ക്കാന്‍ പറ്റൊ?
എന്നിട്ടും നമ്മുടെ ഭാരതം എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞൊ,
അതെങ്ങന്യാ .. ഇപ്പൊ ജൂതമ്മാരല്ലെ നമ്മുടെ
സൈന്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അല്ല ഭരണകൂടത്തെ ..!!
ഭാരതത്തിന്റെ നില മെച്ചപ്പെട്ണൂന്ന് കണ്ടപ്പോ
ഭാരതത്തിന്റെ നില മെച്ചപ്പെട്ണൂന്ന് കണ്ടപ്പോ
ചോരകുടിയന്മാരായ ലോക പൊലീസേള്‍ക്ക്
ഇരിക്കപ്പൊറുതീല്ലാണ്ടായി.
അപ്പൊ പിന്നെ ന്തെങ്കിലും ചെയ്യാണ്ട് തരല്യാന്ന്
അപ്പൊ പിന്നെ ന്തെങ്കിലും ചെയ്യാണ്ട് തരല്യാന്ന്
കരുതീട്ട് മുംബെയില്‍ കൊണ്ടന്ന് ദുരിതം വെതച്ചില്ലെ..?
ന്നിട്ട് ആര്‍ക്കാ നഷ്ടണ്ടായെ...?
നമുക്കെന്നെ.അവര്‍ക്കെന്താ നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഒരു ജൂതകുടുംബം.
അതിപ്പൊ കണ്ടോളു അതിന്റെ പെരും പറഞ്ഞ്
ആയുധം വിറ്റ് കാശ് ഈടാക്കും.
എന്തൊക്കെ കാണണം ന്റെ ദൈവം തമ്പുരാനെ....
എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ നവവത്സരാശംസകള്‍ നേരുന്നു.നേരുള്ളൊരു ജീവിതം പുലരാന്‍ ദൈവത്തിനോട് പ്രാത്ഥിക്കുന്നു.
'നിര്‍വചനം'
നിര്‍വചനം
തിരക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. എന്തെങ്കിലും എഴുതി കുറിക്കണ്ടെ, അങ്ങിനെ ഒന്നുരണ്ടെണ്ണം തിരിച്ചും മറിച്ചും എഴുതി പോസ്റ്റ് ചെയ്യണൊ വേണ്ടയൊ എന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ അപ്രതീക്ഷിതമായി റോസി തോമസിന്റെ ഇവന്‍ എന്റെ പ്രിയ സിജെ എന്ന പുസ്തകം വായിക്കാനായത്. വായിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പുസ്തകം അടച്ചു വെയ്ക്കാനേ തോന്നിയില്യ. വളരെ ഇന്റ്രസ്റ്റിംഗ് ആയി തോന്നി. വായിച്ചു തീര്‍ന്നപ്പോഴേ താഴെ വെച്ചുള്ളു. രചനാശൈലി അപാരം തന്നെ.
'ഹൊ എന്തൊരു ധൈര്യം '
സംഗതി പോസറ്റീവ് ചിന്തയാണെങ്കിലും അത്രയൊക്കെ തുറന്ന് എഴുതണമായിരുന്നോ?.എന്നൊരു തോന്നലാണ്‌ എന്റെ ഉള്ളില് തോന്നിയത്.
പ്രവാചകന്‍ മുഹമ്മദ്(സ)ന്റെ ഒരു വചനം ഓര്‍മ്മ വരുന്നു." നിങ്ങളില്‍ ഉത്തമ സ്ത്രീ സ്വന്തം ഇണയുടെ രഹസ്യങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുന്നവളാകുന്നു".
ഇന്നത്തെ സ്ത്രീകളില്‍ എത്രമാത്രം പേര്‍ അങ്ങനെ സൂക്ഷിക്കുന്നവരുണ്ട്?.
പുരുഷനോട് സ്വന്തം ഇഛക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത് മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണത്രെ- ഒന്ന് സമാധാന പരമായ വീട്, രണ്ട് സഞ്ചരിക്കാനൊരു വാഹനം , മൂന്ന് സുശീലയായ ഭാര്യ.
ഇത് മൂന്നും ലഭിച്ചാല്‍ അവന് തീര്‍ച്ചയായും സന്തുഷ്ടി ഉള്ളവനായിരിക്കണം . കാരണം, അങ്ങനെയുള്ള ദൈവേഛ ആശിക്കുന്നവനാണല്ലൊ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നവനും .
ഈയിടെ ചില വീടുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഇടയായി. വളരെ വലിയതും മുന്തിയ തരം കാറുമൊക്കെയുള്ള വീട്. ഞങ്ങള് വീടിന്റെ കാളിംഗ് ബെല്‍ അല്ല ഓട്ടുമണി അടിച്ചു, നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഗൃഹനായിക കതക് തുറന്നു. ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഞങ്ങള് ശരിക്കും വീര്‍പ്പുമുട്ടി. കാരണം , വില കൂടിയ തരം ഇരിപ്പിടങ്ങളുടെ ശോചനീയാവസ്ഥ തന്നെ. മൂത്രം മണക്കുന്ന സോഫകളും അലസമായ് കിടക്കുന്ന മറ്റു ഉരുപ്പിടികളും .!!!,പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ പെണ്‍കുട്ടികളുള്ള വീടാണെന്നു കൂടി അറിയണം ?.
ഇവിടെ ആരാണീ ശോചനീയാവസ്ഥക്ക് ഉത്തരവാദി. ഗൃഹനാഥനോ അതോ നായികയോ ?.
ചില സ്ത്രീകള് ശഠിക്കാറുണ്ട് 'എന്താ അദ്ദേഹത്തിന്‌ കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്, ഞങ്ങള് വെച്ചൊരുക്കി തരുന്നില്ലേ പിന്നെ എന്താ.....
' ശുദ്ധ മണ്ടത്തരം .......
അമ്മയ്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇടപെടാന്‍ കഴിയുന്നതുപോലെ അഛന്‌ കഴിഞ്ഞോളണം എന്നില്ല. പുരുഷന് വിഭവങ്ങള്‍ തേടാനും ശേഖരിക്കാനും അതെത്തിക്കാനും , സ്ത്രീ അത് പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി സല്‍സ്വഭാവികളായ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോറ്റി വളര്‍ത്തുകയുമാണ്‌ ചെയ്യേണ്ടത്.
എന്ന് വെച്ച് പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് ഉത്തരവാദിത്തം ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. ഭാര്യമാര്‍ക്ക് തണലായി നില്‍ക്കാനും അവരുടെ പോരായ്മകളെ ഇകഴ്തി കാട്ടാതെ അനുഭാവപൂര്‍വ്വം തിരുത്തിക്കൊടുക്കാനും തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്.
ഒപ്പം സ്ത്രീകളായ നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
നല്ല സംസ്കാരത്തിന്നുടമകള്‍ക്കേ നല്ലൊരു കുടുംബിനി ആകാന്‍ കഴിയൂ. അത് പ്രകൃത്യാലും പാരമ്പര്യമായും വായനയിലൂടെയും മാത്രമേ ലഭിയ്ക്കൂ. സംസ്കാരം ഉണ്ടെങ്കിലേ അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില് പകര്‍ത്താനാകൂ.
വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുക എന്നത് ഒരു കുലീനസ്ത്രീകളുടെ ലക്ഷണമാണ്‌. അത് വൃത്തിയുള്ള മനസ്സിന്നുടമകള്‍ക്കേ സാധിക്കൂ. അങ്ങിനെ ആകുമ്പോഴേ സമാധാനവും സന്തോഷവും നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ കളിയാടുകയുള്ളൂ.
അപ്പോഴേ ഭര്ത്താവ് ആഗ്രഹിച്ച സുശീലയായ ഭാര്യയെ നമുക്കും നല്‍കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളു. അപ്പോഴല്ലേ 'ഭാര്യാ' എന്ന പദത്തിന്റെ ആദരവോടു കൂടിയുള്ള 'നിര്‍വചനം' പൂര്‍ണ്ണമാകുകയുള്ളൂ.
തിരക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. എന്തെങ്കിലും എഴുതി കുറിക്കണ്ടെ, അങ്ങിനെ ഒന്നുരണ്ടെണ്ണം തിരിച്ചും മറിച്ചും എഴുതി പോസ്റ്റ് ചെയ്യണൊ വേണ്ടയൊ എന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ അപ്രതീക്ഷിതമായി റോസി തോമസിന്റെ ഇവന്‍ എന്റെ പ്രിയ സിജെ എന്ന പുസ്തകം വായിക്കാനായത്. വായിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പുസ്തകം അടച്ചു വെയ്ക്കാനേ തോന്നിയില്യ. വളരെ ഇന്റ്രസ്റ്റിംഗ് ആയി തോന്നി. വായിച്ചു തീര്‍ന്നപ്പോഴേ താഴെ വെച്ചുള്ളു. രചനാശൈലി അപാരം തന്നെ.
'ഹൊ എന്തൊരു ധൈര്യം '
സംഗതി പോസറ്റീവ് ചിന്തയാണെങ്കിലും അത്രയൊക്കെ തുറന്ന് എഴുതണമായിരുന്നോ?.എന്നൊരു തോന്നലാണ്‌ എന്റെ ഉള്ളില് തോന്നിയത്.
പ്രവാചകന്‍ മുഹമ്മദ്(സ)ന്റെ ഒരു വചനം ഓര്‍മ്മ വരുന്നു." നിങ്ങളില്‍ ഉത്തമ സ്ത്രീ സ്വന്തം ഇണയുടെ രഹസ്യങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുന്നവളാകുന്നു".
ഇന്നത്തെ സ്ത്രീകളില്‍ എത്രമാത്രം പേര്‍ അങ്ങനെ സൂക്ഷിക്കുന്നവരുണ്ട്?.
പുരുഷനോട് സ്വന്തം ഇഛക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത് മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണത്രെ- ഒന്ന് സമാധാന പരമായ വീട്, രണ്ട് സഞ്ചരിക്കാനൊരു വാഹനം , മൂന്ന് സുശീലയായ ഭാര്യ.
ഇത് മൂന്നും ലഭിച്ചാല്‍ അവന് തീര്‍ച്ചയായും സന്തുഷ്ടി ഉള്ളവനായിരിക്കണം . കാരണം, അങ്ങനെയുള്ള ദൈവേഛ ആശിക്കുന്നവനാണല്ലൊ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നവനും .
ഈയിടെ ചില വീടുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഇടയായി. വളരെ വലിയതും മുന്തിയ തരം കാറുമൊക്കെയുള്ള വീട്. ഞങ്ങള് വീടിന്റെ കാളിംഗ് ബെല്‍ അല്ല ഓട്ടുമണി അടിച്ചു, നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഗൃഹനായിക കതക് തുറന്നു. ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഞങ്ങള് ശരിക്കും വീര്‍പ്പുമുട്ടി. കാരണം , വില കൂടിയ തരം ഇരിപ്പിടങ്ങളുടെ ശോചനീയാവസ്ഥ തന്നെ. മൂത്രം മണക്കുന്ന സോഫകളും അലസമായ് കിടക്കുന്ന മറ്റു ഉരുപ്പിടികളും .!!!,പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ പെണ്‍കുട്ടികളുള്ള വീടാണെന്നു കൂടി അറിയണം ?.
ഇവിടെ ആരാണീ ശോചനീയാവസ്ഥക്ക് ഉത്തരവാദി. ഗൃഹനാഥനോ അതോ നായികയോ ?.
ചില സ്ത്രീകള് ശഠിക്കാറുണ്ട് 'എന്താ അദ്ദേഹത്തിന്‌ കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്, ഞങ്ങള് വെച്ചൊരുക്കി തരുന്നില്ലേ പിന്നെ എന്താ.....
' ശുദ്ധ മണ്ടത്തരം .......
അമ്മയ്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇടപെടാന്‍ കഴിയുന്നതുപോലെ അഛന്‌ കഴിഞ്ഞോളണം എന്നില്ല. പുരുഷന് വിഭവങ്ങള്‍ തേടാനും ശേഖരിക്കാനും അതെത്തിക്കാനും , സ്ത്രീ അത് പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി സല്‍സ്വഭാവികളായ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോറ്റി വളര്‍ത്തുകയുമാണ്‌ ചെയ്യേണ്ടത്.
എന്ന് വെച്ച് പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് ഉത്തരവാദിത്തം ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. ഭാര്യമാര്‍ക്ക് തണലായി നില്‍ക്കാനും അവരുടെ പോരായ്മകളെ ഇകഴ്തി കാട്ടാതെ അനുഭാവപൂര്‍വ്വം തിരുത്തിക്കൊടുക്കാനും തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്.
ഒപ്പം സ്ത്രീകളായ നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
നല്ല സംസ്കാരത്തിന്നുടമകള്‍ക്കേ നല്ലൊരു കുടുംബിനി ആകാന്‍ കഴിയൂ. അത് പ്രകൃത്യാലും പാരമ്പര്യമായും വായനയിലൂടെയും മാത്രമേ ലഭിയ്ക്കൂ. സംസ്കാരം ഉണ്ടെങ്കിലേ അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില് പകര്‍ത്താനാകൂ.
വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുക എന്നത് ഒരു കുലീനസ്ത്രീകളുടെ ലക്ഷണമാണ്‌. അത് വൃത്തിയുള്ള മനസ്സിന്നുടമകള്‍ക്കേ സാധിക്കൂ. അങ്ങിനെ ആകുമ്പോഴേ സമാധാനവും സന്തോഷവും നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ കളിയാടുകയുള്ളൂ.
അപ്പോഴേ ഭര്ത്താവ് ആഗ്രഹിച്ച സുശീലയായ ഭാര്യയെ നമുക്കും നല്‍കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളു. അപ്പോഴല്ലേ 'ഭാര്യാ' എന്ന പദത്തിന്റെ ആദരവോടു കൂടിയുള്ള 'നിര്‍വചനം' പൂര്‍ണ്ണമാകുകയുള്ളൂ.
പെരുന്നാള്‍ പിറ
പെരുന്നാള്‍ ആശംസകള്പുയ്യാപ്ല അവധിക്ക് വരുന്നു, പെരുന്നാളാഘോഷിക്കാന്‍..!!!!
അതോണ്ട് ച്ചിരി തിരക്കിലാണേ...
എല്ലാവര്‍ക്കും ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ ആശംസിച്ചു കൊണ്ട്,
സുമയ്യയും നാലു പെണ്‍കുട്ടികളും
വിരുന്നുകാര്‍
എന്റേയും
നാലുപെണ്‍കുട്ടികളുടേയും
മനം നിറഞ്ഞ
ഓണാശംസകള്‍
..................................................................................
വിരുന്നുകാര്‍
കഴിഞ്ഞ മാസം അനുജനും കുടുംബവും അവധിക്ക് വന്നിരുന്നു. പതിവുപോലെ ഞങ്ങള് അവരെ സ്വീകരിക്കാനായി പോകുകയും ചെയ്തു. മക്കള്‍ക്കായിരുന്നു ആവേശം മുഴുവനു. മാത്രമല്ല, അനുജനു പുതുതായി ജനിച്ച മോളെ കാണാനും വാരിപുണരാനും ഒക്കെയുള്ള മത്സരപദ്ധതികള്‍ അവര് ആവിഷ്കരിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും, അവരുടെ കണ്‍മിഴികള്‍ കാത്തിരുന്നത് 'ഷാന്‍'എന്ന കുസൃതി പയ്യനിലായിരുന്നു.അതെ....അവനെനിക്കും പുന്നാരയാണ്. നാട്ടിലായിരുന്നപ്പോള്‍ അവനെപ്പോഴും 'സുമിമ്മച്ചി' തന്നെയായിരുന്നു മുഖ്യം. അവന്റെ സങ്കടവും പരാതികളും എല്ലാം എന്നിലാണ്‌ അര്‍പ്പിച്ചിരുന്നത്. വികൃതിയുടെ കളിത്തോഴനായിരുന്നു അവനെങ്കിലും എനിക്കെന്നും അവനെന്റെ പുന്നാര കുസൃതിച്ചെക്കനാണ്. ഒരു മകന്റെ സ്നേഹം ഞാന് അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞതും അവനിലൂടെയാണ്‌.
"അവനാണെന്റെ മയ്യിത്തും കട്ടില്‍ ചുമക്കേണ്ടവന്‍“
ഭര്‍ത്താവില്‍ നിന്നും ഇടക്കിടെ ഇങ്ങിനെ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിനൊരു നോവനുഭവപ്പെടുമെങ്കിലും, അതൊരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി മുന്നില്‍ കണ്ടു. അദ്ദേഹവും അവനെ ഒട്ടേറെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. മാത്രമല്ല, എന്റെ വീട്ടില്‍ ഒരാണ്‍തരിയില്ലാത്തതിന്റെ പോരായ്മ എന്റെ ഉമ്മ ആവോളം അനുഭവിക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു നിത്യാനുഭവമാണ്. അതുകൊണ്ടാകാം"വയസ്സുകാലത്ത് നമ്മുടേയും ഗതി ഇതൊക്കെതന്നെയാടൊ" എന്ന ആ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ആത്മഗതം പലപ്പോഴും പുറത്തേക്ക് വരാറുള്ളത്.
"ഇല്ലെന്നേയ്....നമുക്കല്ലേ നമ്മുടെ മോനുള്ളത് "
എന്നു പറഞ്ഞ് ആ സജല നിമിഷങ്ങളെ ഞാന് വഴി മാറ്റി വിടും.
(എന്റെ ഓരോ പായ്യാരം പറച്ചിലേയ്..........)
പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ തന്നെ, മോന്‍ സുമിമ്മച്ചീന്നും വിളിച്ച് ഓടി വന്നതും എന്റടുത്തേക്കായിരുന്നു വാരിയെടുത്തുമ്മവെച്ചും തലയില്‍ തലോടിയും ഞാനവനെ ചാരെയണച്ചു। വാസ്തവം പറയാലൊ... എല്ലാവരോടും കുശലം ചോദിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഞാനെന്റെ നാലുവയസ്സുകാരി(സമ)യെ മറന്നു. കാറില്‍ കയറാന്‍ നേരം മോളെ കാണുന്നില്ല. മനസ്സ് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. ( ഇപ്പോഴത്തെ കാലമല്ലേ...?). നോക്കിയപ്പൊഴുണ്ട് ആരെയോ കാത്തുനില്ക്കുന്നതു പോലെ, വിമാനത്താവളത്തിന്റെ സ്വീകരണവാതിലില്‍ അവള് ....!!!?."എന്താ മോളെ....നമുക്ക് പോകണ്ടേ....?"
ഞാന് ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തതു പോലെ ചോദിച്ചു.
"ഉമ്മച്ചീ...ഉമ്മച്ചീ....ഉപ്പച്ചി ഇനീം വന്നില്ലല്ലോ"!!?.
അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു ആ ചോദ്യം..!!
"ഉപ്പച്ചി പെരുന്നാളിനു വരും"
എന്ന് പറഞ്ഞ് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നു.
എങ്കിലും, ആ കുഞ്ഞു മനസ്സിന്റെ നോവ് ഞാനറിഞ്ഞു.
വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല് വിരുന്നുകാരനെ പോലെ എത്തുന്ന ഉപ്പച്ചിയുടെ ഒരു വലിയ രൂപം ആ ഇളം മനസ്സിലെ കാന്‍‌വാസില്‍ ഞാന് മെനഞ്ഞിരുന്നു. കൂട്ടികൊണ്ടു പോരുമ്പോഴും അവള് തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ടേ യിരുന്നു.
ഇളം മനസ്സിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ നാം അന്നം തേടുന്ന തത്രപ്പാടില്‍ അറിയാതെ പോകുന്നു. തെല്ലൊരിടങ്ങേര്‍ ഹൃദയത്തില്‍ ധ്വനിയുണര്‍ത്തിയെങ്കിലും ആ ധ്വനിയുടെ അകലം മോന്റെ സാമീപ്യം കുറച്ചു തന്നു. അല്ലെങ്കിലും എല്ലാം സഹിക്കേണ്ടവളാണല്ലോ ഗള്‍ഫുകാരന്റെ ഭാര്യ.
എങ്കിലും, ആ കുഞ്ഞു മനസ്സിന്റെ നോവ് ഞാനറിഞ്ഞു.
വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല് വിരുന്നുകാരനെ പോലെ എത്തുന്ന ഉപ്പച്ചിയുടെ ഒരു വലിയ രൂപം ആ ഇളം മനസ്സിലെ കാന്‍‌വാസില്‍ ഞാന് മെനഞ്ഞിരുന്നു. കൂട്ടികൊണ്ടു പോരുമ്പോഴും അവള് തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ടേ യിരുന്നു.
ഇളം മനസ്സിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ നാം അന്നം തേടുന്ന തത്രപ്പാടില്‍ അറിയാതെ പോകുന്നു. തെല്ലൊരിടങ്ങേര്‍ ഹൃദയത്തില്‍ ധ്വനിയുണര്‍ത്തിയെങ്കിലും ആ ധ്വനിയുടെ അകലം മോന്റെ സാമീപ്യം കുറച്ചു തന്നു. അല്ലെങ്കിലും എല്ലാം സഹിക്കേണ്ടവളാണല്ലോ ഗള്‍ഫുകാരന്റെ ഭാര്യ.
യാത്രയിലുടനീളം മോന്‍ എന്റെ അടുത്തു തന്നെയായിരുന്നു. സമയ്ക്ക് അത് അത്രയ്ക്കങ്ങോട്ട് പിടിയ്ക്കുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. 'കുനിട്ടും പോരും' പ്രകടമായി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്റുമ്മച്ചി...എന്റുമ്മച്ചി ന്ന് പറഞ്ഞ് ഇടി കൂടാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു അവര് പരസ്പരം. ഇതൊന്നുമറിയാതെ മനോഹരമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തറവാട്ടിലെ പുതിയ താരം 'ഹണി മോള്‍ '(ഹനിന്‍) ഞാനൊന്നറിഞ്ഞില്ലേ...എന്നമട്ടില്‍ യാതൊരപരിചിതത്വവും കാണിക്കാതെ എന്റെ മൂത്തവളായ മഞ്ചുവിന്റെ മടിയില്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്.
ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യം അലട്ടിയതിനാലാവണം അധിക പേരും മയക്കത്തിലേക്കു വഴുതിയിരിക്കുന്നു। ഞാനും ഒരൂട്ടം ആലോചിച്ചു കൊണ്ടും ഇരുന്നു। നീണ്ട പതിനഞ്ച് വര്‍ഷക്കാലത്തെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തില്‍ ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചത് ഏകദേശം രണ്ടു വര്‍ഷക്കാലം । അതും പലപ്പോഴായി, മനസ്സില് ഒരു നല്ല ചിത്രം വരച്ച് വരുമ്പോഴേക്കും യാത്രയാകും . തന്നിട്ടു പോയ സുന്ദര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളെ അനശ്വരമാക്കി മക്കളിലേക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കി അന്യമായിരുന്ന ഉപ്പച്ചിയെ അവരുടെ മനസ്സില് ഞാന് ജീവിപ്പിച്ചു. ഇന്നവര്‍ക്ക് ഉപ്പച്ചി ജീവനാണ്. ഒരു ഭര്‍ത്താവിനു വേണ്ടി ഇതില് കൂടുതല് എന്താണ്‌ ചെയ്യേണ്ടത്....?
"ഉമ്മച്ചി പ്പൊ ന്താ ആലോചിച്ചത്....; ഉപ്പച്ചിയെ കുറിച്ചല്ലെ......?ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു." രണ്ടാമത്തെ മകള്‍ 'ചിഞ്ചു'വിന്റെ ചോദ്യവും ഉത്തരവുമായിരുന്നു അത്.
പിന്നീടെപ്പോഴൊ ഞാനും ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി। മൂന്നാമത്തവള്‍ 'മീനു'വിന്റെ വിളി കേട്ടാണു ഞാനുണര്‍ന്നത്.
"ഉമ്മച്ചീ വീടെത്തി".
****************************************************
“ഹയ്യോ....ഈ പിള്ളാരെ കൊണ്ടു ഞാന് തോറ്റു“.
രണ്ടു പേരും വികൃതിയുടെ തകൃതിയിലാണ്. എന്തിനും ഏതിനും മത്സരം. എന്നിരുന്നാലും രണ്ടു പേര്‍ക്കും ഒരിക്കലും പിരിഞ്ഞിരിക്കാനും കഴിയില്ല. എന്നാല്, കണ്ടുമുട്ടിയാലോ!!!; കീരിയും പാമ്പും പോലെയാണ്. സമ ഒരു വിധത്തിലും വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ തയ്യാറില്ല. ഭയങ്കര വാശിക്കാരിയാണവള്‍. ശരിയ്ക്കും ഞാന് വശം കെട്ടൂന്ന് പറയാലൊ.
ന്തായാലും അവന് കിട്ടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വതി‍ക്കുകയാണ് ഒച്ചയും ബഹളവുമൊക്കെയായിട്ട്, കൂ‍ട് തുറന്നു വിട്ട കിളിയെ പോലെ.
ദിനങ്ങള്‍ ഓരോന്നും കൊഴിഞ്ഞു തീര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്। അവധിക്ക് വന്നരെ കണികാണാന്‍ പോലും കിട്ടുന്നില്ല। ന്നാലും മോനെവിടേയും പോകില്ല।
അല്ലേലും ആരെങ്കിലും ഗള്‍ഫീന്ന് വന്നാല്‍ അവരുടെ ഗതികേടാ...(?)। മുഴുവന്‍ യാത്ര തന്നെ, കുടുംബാംഗങ്ങളുമായി ചിലവഴിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും അവന് സമയം കിട്ടാറില്ല. ഇങ്ങിന്യാച്ചാ വരാതിരിക്യാ ഭേധം. പോയില്യങ്കിലോ..? പരിഭവം പറച്ചിലാ എല്ലാര്‍ക്കും. എന്റെ കെട്ട്യോന്റെ അവസ്ഥയും വിഭിന്നമല്ല. ബാക്കിള്ളോര്‍ നോമ്പും നോറ്റ് കാത്തിരിക്കുന്നത് വെറുത്യാ. അത്രയ്ക്ക് സങ്കടം തൊന്നും.
അവസാനം ആ ദിനവും വന്നടുത്തു. വീട്ടിലെ ഉത്സവഛായ മങ്ങി......; ഒരു തിരിച്ചു പോക്കിന്റെ ഒരുക്കങ്ങള്‍....മോന്‍ ഒന്നുമറിയാതെ കളിയില്‍ തന്നെയാണ്.
“ഷാന്‍ ഒരുങ്ങിക്കോ... നമുക്ക് പോകണ്ടേ..?”
“എങ്ങോട്ട്”
ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യം അലട്ടിയതിനാലാവണം അധിക പേരും മയക്കത്തിലേക്കു വഴുതിയിരിക്കുന്നു। ഞാനും ഒരൂട്ടം ആലോചിച്ചു കൊണ്ടും ഇരുന്നു। നീണ്ട പതിനഞ്ച് വര്‍ഷക്കാലത്തെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തില്‍ ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചത് ഏകദേശം രണ്ടു വര്‍ഷക്കാലം । അതും പലപ്പോഴായി, മനസ്സില് ഒരു നല്ല ചിത്രം വരച്ച് വരുമ്പോഴേക്കും യാത്രയാകും . തന്നിട്ടു പോയ സുന്ദര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളെ അനശ്വരമാക്കി മക്കളിലേക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കി അന്യമായിരുന്ന ഉപ്പച്ചിയെ അവരുടെ മനസ്സില് ഞാന് ജീവിപ്പിച്ചു. ഇന്നവര്‍ക്ക് ഉപ്പച്ചി ജീവനാണ്. ഒരു ഭര്‍ത്താവിനു വേണ്ടി ഇതില് കൂടുതല് എന്താണ്‌ ചെയ്യേണ്ടത്....?
"ഉമ്മച്ചി പ്പൊ ന്താ ആലോചിച്ചത്....; ഉപ്പച്ചിയെ കുറിച്ചല്ലെ......?ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു." രണ്ടാമത്തെ മകള്‍ 'ചിഞ്ചു'വിന്റെ ചോദ്യവും ഉത്തരവുമായിരുന്നു അത്.
പിന്നീടെപ്പോഴൊ ഞാനും ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി। മൂന്നാമത്തവള്‍ 'മീനു'വിന്റെ വിളി കേട്ടാണു ഞാനുണര്‍ന്നത്.
"ഉമ്മച്ചീ വീടെത്തി".
****************************************************
“ഹയ്യോ....ഈ പിള്ളാരെ കൊണ്ടു ഞാന് തോറ്റു“.
രണ്ടു പേരും വികൃതിയുടെ തകൃതിയിലാണ്. എന്തിനും ഏതിനും മത്സരം. എന്നിരുന്നാലും രണ്ടു പേര്‍ക്കും ഒരിക്കലും പിരിഞ്ഞിരിക്കാനും കഴിയില്ല. എന്നാല്, കണ്ടുമുട്ടിയാലോ!!!; കീരിയും പാമ്പും പോലെയാണ്. സമ ഒരു വിധത്തിലും വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ തയ്യാറില്ല. ഭയങ്കര വാശിക്കാരിയാണവള്‍. ശരിയ്ക്കും ഞാന് വശം കെട്ടൂന്ന് പറയാലൊ.
ന്തായാലും അവന് കിട്ടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വതി‍ക്കുകയാണ് ഒച്ചയും ബഹളവുമൊക്കെയായിട്ട്, കൂ‍ട് തുറന്നു വിട്ട കിളിയെ പോലെ.
ദിനങ്ങള്‍ ഓരോന്നും കൊഴിഞ്ഞു തീര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്। അവധിക്ക് വന്നരെ കണികാണാന്‍ പോലും കിട്ടുന്നില്ല। ന്നാലും മോനെവിടേയും പോകില്ല।
അല്ലേലും ആരെങ്കിലും ഗള്‍ഫീന്ന് വന്നാല്‍ അവരുടെ ഗതികേടാ...(?)। മുഴുവന്‍ യാത്ര തന്നെ, കുടുംബാംഗങ്ങളുമായി ചിലവഴിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും അവന് സമയം കിട്ടാറില്ല. ഇങ്ങിന്യാച്ചാ വരാതിരിക്യാ ഭേധം. പോയില്യങ്കിലോ..? പരിഭവം പറച്ചിലാ എല്ലാര്‍ക്കും. എന്റെ കെട്ട്യോന്റെ അവസ്ഥയും വിഭിന്നമല്ല. ബാക്കിള്ളോര്‍ നോമ്പും നോറ്റ് കാത്തിരിക്കുന്നത് വെറുത്യാ. അത്രയ്ക്ക് സങ്കടം തൊന്നും.
അവസാനം ആ ദിനവും വന്നടുത്തു. വീട്ടിലെ ഉത്സവഛായ മങ്ങി......; ഒരു തിരിച്ചു പോക്കിന്റെ ഒരുക്കങ്ങള്‍....മോന്‍ ഒന്നുമറിയാതെ കളിയില്‍ തന്നെയാണ്.
“ഷാന്‍ ഒരുങ്ങിക്കോ... നമുക്ക് പോകണ്ടേ..?”
“എങ്ങോട്ട്”
“ഗള്‍ഫില്‍ക്ക്”
“ഇല്ല,.. ഞാനില്ല.. ഉമ്മച്ചി പൊയ്ക്കോ”
“ഇല്ല,.. ഞാനില്ല.. ഉമ്മച്ചി പൊയ്ക്കോ”
മോന്റെ മട്ടും ഭാവവും മാറി, സന്തോഷമെല്ലാം സങ്കടത്തിന് വഴിമാറി കൊടുത്തു. അവന് വാവിട്ടു കരയാന് തുടങ്ങി. ഒരു നിലയ്ക്കും കുട്ടി പോകാന്‍ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. നിര്‍ബന്ധിച്ച് വസ്ത്രം മാറി യാത്രക്ക് തയ്യാറായിട്ടും അവന് ഉറച്ച നിലപാടില്‍ തന്നെ.
“സുമിമ്മച്ചീ ന്നെ കൊണ്ടോകല്ലേന്ന് പറ....നിക്കാരാ അവിടെള്ളത്”
മോന്‍ ഓടി വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. യാത്രയാക്കാന്‍ വന്നരെയെല്ലാം കണ്ണീരണിയിച്ചു. എന്റെ മനസ്സില് സങ്കടത്തിന്റെ പെരുമ്പറയടിച്ചു. ഒപ്പം കണ്ണീരും പെയ്തിറങ്ങി. അവനെ അവര് ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കും പോലെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പോയി. ഇനിയൊരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ നീളം കണക്കാക്കാന്‍ ആകാതെ........... എനിക്ക് തടയാനാവില്ലല്ലോ..?.അവന്റെ തേങ്ങലുകള്‍ക്ക് മുന്പില് ഞാന് നിസ്സഹായയായി. അവര്ക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് യാത്രാമംഗളമേകി.
‘അല്ലാഹുമ്മ സഹ്ഹറ ലെനാ.............’
“സുമിമ്മച്ചീ ന്നെ കൊണ്ടോകല്ലേന്ന് പറ....നിക്കാരാ അവിടെള്ളത്”
മോന്‍ ഓടി വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. യാത്രയാക്കാന്‍ വന്നരെയെല്ലാം കണ്ണീരണിയിച്ചു. എന്റെ മനസ്സില് സങ്കടത്തിന്റെ പെരുമ്പറയടിച്ചു. ഒപ്പം കണ്ണീരും പെയ്തിറങ്ങി. അവനെ അവര് ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കും പോലെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പോയി. ഇനിയൊരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ നീളം കണക്കാക്കാന്‍ ആകാതെ........... എനിക്ക് തടയാനാവില്ലല്ലോ..?.അവന്റെ തേങ്ങലുകള്‍ക്ക് മുന്പില് ഞാന് നിസ്സഹായയായി. അവര്ക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് യാത്രാമംഗളമേകി.
‘അല്ലാഹുമ്മ സഹ്ഹറ ലെനാ.............’
പിടയുന്ന വാല്‍‌കഷ്ണം.......
നാം അറിയാതെ പോകുന്ന കുഞ്ഞു മനസ്സിന്റെ താളങ്ങള്‍
നാലു പെണ്കുട്ടികള്
ഞാന് സുമയ്യ
തൃശൂര്‍ ജില്ലക്കാരി
ഗുരുവായൂര്‍ ലിറ്റില്‍ ഫ്ലവര്‍ കോളേജില്‍ നിന്ന് ബിരുദം
വിവാഹിത
വിവാഹിത
ഭര്ത്താവ് വിദേശത്ത്
ഞങ്ങള്‍ക്ക് ‘നാലു പെണ്കുട്ടികള്’
മുന്‍പ് ഒരു സ്വകാര്യ സ്കൂളില്‍ ജോലി നോക്കിയിരുന്നു,
ഇപ്പോള്‍ സ്വസ്ഥം ഗൃഹഭരണം;
ഒരൂസം സ്കൂള്‍ വിട്ടു വന്ന നേരം, ഉമ്മ പതിവില്ലാതെ പത്രത്തില്‍ കാര്യമായി നോക്കുന്നത് കണ്ടു.
"എന്താ ഉമ്മാ പ്രത്യേകിച്ച്" എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനും പത്രത്തിലേക്ക് തലയിട്ടു നോക്കി.
ഒരു പീഡനക്കേസാണ്...!!!അന്നെന്റെ പ്രായം പത്തൊ പതിനൊന്നൊ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്റെ മനസ്സില് പീഡനം എന്ന വാക്ക് കുരുങ്ങിക്കിടന്നു.
പിന്നെയും ഞാന് തലയിട്ടപ്പോള്‍ ....."മണക്കുന്നൂലോകുട്ടീ... പോയി കുളിച്ചോണ്ടും വരൂ".എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവന്‍ പീഡനത്തിലായി.കുളി എങ്ങിനെയോ കഴിച്ചു. വന്നപ്പോഴേക്കും, ഉമ്മ ചായ ഉണ്ടാക്കാന്‍ പോയിരുന്നു. ഞാന് ആര്‍ത്തിയോടെ പത്രം എടുത്തു വായിച്ചു.പീഡനം........മനസ്സില് ആശങ്ക വര്‍ദ്ധിച്ചു.ഉമ്മ ചായ എടുത്തു വന്നതും..!!
ഉമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി,"അത് മോളെ....നീ ആ പത്രം എടുത്തു വായിച്ചു...... ല്ലെ..?।
ഉമ്മ പറയാന്‍ മടിച്ചു. എന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു മുന്നില്‍ എന്തെങ്കിലും പറയാതെ നിവൃത്തി ഇല്ലായിരുന്നു. പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍ ചിലതെന്റെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞു. അന്യ പുരുഷന്മാരുമായി സംസാരിക്കരുത്, തൊടരുത് എന്നൊക്കെ. പിന്നീടുള്ള എന്റെ ചലനങ്ങളൊക്കെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നു. എന്തിനേറെ, ബസ് കണ്ട്ക്റ്റര്‍ ബാക്കി പൈസ തരുന്ന സമയത്ത് എന്റെ കൈവെള്ളയില്‍ തൊട്ടാലൊ..?, അപ്പോള്‍ ഞാന് പീഡിതയാവില്ലേ, ഗര്‍ഭം ധരിച്ചാലൊ...?..... അങ്ങിനെ ഒട്ടേറെ സംശയങ്ങളും.....!. കോളേജിലൊക്കെ ചെര്‍ന്നു ഒരു തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകുന്നത് വരെ ഇത്തരം ചിന്താഗതികള്‍ വച്ചുപുലര്‍ത്തിപ്പോന്നു.
പിന്നീട്, കാലം എന്നെ മങ്ങല്യത്തില്‍ എത്തിച്ചു, ഞാന് നാലു പെണ്‍കുട്ടികളുടെ അമ്മയായ. അവര് വളരുംതോറും അവര്‍ക്കും സംശയങ്ങള്‍ കൂടിവന്നു. സംശയനിവാരണത്തിന് ഞാന് നിര്‍ബന്ധിതയായി അല്ലെങ്കില് ഞാനതിന്‌ ബാധ്യസ്ഥയായി.അങ്ങിനെ ഒട്ടേറെ കഥകളിലൂടെയും ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെയും കാര്യങ്ങള്‍ അവരെ പറഞ്ഞു ബോധിപ്പിച്ചു. അവര് തൃപ്തരായി, മാത്രമല്ല എല്ലാ വൈകുന്നേരവും ഞങ്ങള് ഒത്തുകൂടി കഥയും കവിതയും കളിയും കാര്യവുമായി സമയം ചിലവഴിച്ചു. ഞങ്ങള് ചെങ്ങാതികളെ പോലെ ആയി. അവര്‍ക്കെന്നിലെ അമ്മയെ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു. എനിക്കവരിലെ സ്നേഹത്തേയും സര്‍ഗ്ഗവാസനയും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു. ഞാന് തീര്‍ത്തും സന്തോഷവതിയായി.
ഉമ്മ പറയാന്‍ മടിച്ചു. എന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു മുന്നില്‍ എന്തെങ്കിലും പറയാതെ നിവൃത്തി ഇല്ലായിരുന്നു. പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍ ചിലതെന്റെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞു. അന്യ പുരുഷന്മാരുമായി സംസാരിക്കരുത്, തൊടരുത് എന്നൊക്കെ. പിന്നീടുള്ള എന്റെ ചലനങ്ങളൊക്കെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നു. എന്തിനേറെ, ബസ് കണ്ട്ക്റ്റര്‍ ബാക്കി പൈസ തരുന്ന സമയത്ത് എന്റെ കൈവെള്ളയില്‍ തൊട്ടാലൊ..?, അപ്പോള്‍ ഞാന് പീഡിതയാവില്ലേ, ഗര്‍ഭം ധരിച്ചാലൊ...?..... അങ്ങിനെ ഒട്ടേറെ സംശയങ്ങളും.....!. കോളേജിലൊക്കെ ചെര്‍ന്നു ഒരു തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകുന്നത് വരെ ഇത്തരം ചിന്താഗതികള്‍ വച്ചുപുലര്‍ത്തിപ്പോന്നു.
പിന്നീട്, കാലം എന്നെ മങ്ങല്യത്തില്‍ എത്തിച്ചു, ഞാന് നാലു പെണ്‍കുട്ടികളുടെ അമ്മയായ. അവര് വളരുംതോറും അവര്‍ക്കും സംശയങ്ങള്‍ കൂടിവന്നു. സംശയനിവാരണത്തിന് ഞാന് നിര്‍ബന്ധിതയായി അല്ലെങ്കില് ഞാനതിന്‌ ബാധ്യസ്ഥയായി.അങ്ങിനെ ഒട്ടേറെ കഥകളിലൂടെയും ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെയും കാര്യങ്ങള്‍ അവരെ പറഞ്ഞു ബോധിപ്പിച്ചു. അവര് തൃപ്തരായി, മാത്രമല്ല എല്ലാ വൈകുന്നേരവും ഞങ്ങള് ഒത്തുകൂടി കഥയും കവിതയും കളിയും കാര്യവുമായി സമയം ചിലവഴിച്ചു. ഞങ്ങള് ചെങ്ങാതികളെ പോലെ ആയി. അവര്‍ക്കെന്നിലെ അമ്മയെ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു. എനിക്കവരിലെ സ്നേഹത്തേയും സര്‍ഗ്ഗവാസനയും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു. ഞാന് തീര്‍ത്തും സന്തോഷവതിയായി.
ക്ഷമിക്കണം കുറെ കത്തിയടിച്ചു ബോറടിപ്പിച്ചു...ഇല്ല? ഒരു തുടക്കക്കാരിയുടെ അസ്ക്യതയായി കണക്കാക്കുക.
അങ്ങിനെ ഞങ്ങളിലൂടെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ കാലീകപ്രസക്തിയുള്ള രചനകളും മറ്റു പാചക വാചക കസര്‍ത്തുകളും എഴുതണം ന്ന് തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവാണ്‌ ഈ ബൂലോഗത്തേയും ബൂലോഗവാസികളെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞു തന്നതും ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആക്കിത്തന്നതും.
ആയതിനാല്‍ ഈ പോസ്റ്റോടു കൂടി ഞാന് ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ച് 'ഹരിശ്രീ' കുറിക്കട്ട......
ബൂലോഗത്ത് ഞാന് നടുന്ന അക്ഷരത്തൈകള്‍ക്ക് വെള്ളവും വളവും തന്ന് നിങ്ങളെന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം.
സ്നേഹപൂര്‍വ്വം,
സുമയ്യ.